Benin

Nazwa angielska: Benin
Nazwa oficjalna: Republika Beninu
Stolica: Porto-Novo (oficjalna stolica), Kotonu (siedziba władz)
Kontynent: Afryka
Zobacz więcej: Wikipedia.pl
Flaga:


BENIN(Republika Beninu)

Stolica: Porto Novo (stolica konstytucyjna)Cotonou (siedziba rządu i centrum administracyjne)Waluta: frank Zachodnioafrykańskiej Wspólnoty Walutowej (XOF), 1 XOF = 100 centymów;Język urzędowy: francuski

WIZA, PRZEPISY WJAZDOWEObywatele polscy udający się do Beninu muszą mieć ważną wizę na przejazd i pobyt. Wizę można uzyskać w przedstawicielstwach dyplomatycznych i kon­su­larnych Beninu (w Polsce brak, najbliższe w Moskwie) lub na granicy Beninu. Wjazd następuje na podstawie czasowego ze­zwo­lenia, a wizę pobytową wystawia najbliższy urząd imigra­cyjny w pierwszy dzień roboczy. Należy przedstawić powrotny bilet lotniczy lub środki finansowe na jego zakup (np. w postaci kaucji wpłaconej do banku lub biura podróży). 

PRZEPISY CELNERestrykcje celne nie odbiegają od po­wszech­nie przyjętych standardów.

PRZEPISY PRAWNEKonsekwencje naruszenia prawa są w Be­ni­nie bardzo dotkliwe. Obowiązujące uregulowania prawne wpro­wa­dzają bardzo surowe kary, przy czym już nawet podejrzenie o popełnienie przestępstwa może prowadzić do nieprzyjemnych sytuacji. Posiadanie narkotyków jest ścigane i podlega surowym karom.

UBEZPIECZENIEMoże być wymagane posiadanie ubez­pieczeń osobowych i komunikacyjnych. Uznawane są polisy zagranicz­nych towarzystw ubezpieczeniowych, także polskich.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIAWystępuje duże za­gro­żenie sanitarno-epidemiologiczne, głównie takimi chorobami, jak: malaria, cholera, tyfus, żółta febra, wirusowe zapalenie opon mózgowych, AIDS, a także wieloma chorobami tropi­kalnymi, jednak poziom ryzyka może być bardzo różny, zależnie od miejsca pobytu w Beninie i warunków higie­nicznych. Wymagane jest szczepienie przeciw żółtej febrze, wykonane co najmniej 10 dni przed datą wjazdu do Beninu. Dostęp do opieki medycznej jest bardzo ograniczony, prak­tycznie możliwy jedynie w dużych miastach. Poziom usług lekarskich (które są kosztowne) znacznie odbiega od stan­dardów światowych. Poważniejsze zabiegi trzeba wykonywać w Europie. Koszt wizyty lekarskiej to ok. 100 USD, łącznie np. z badaniem krwi na malarię; doba pobytu w szpitalu kosztuje 100–250 USD.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓWPodróżując samochodem, należy mieć międzynarodowe prawo jazdy.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJUGówne miasto kraju, Cotonou, ma regularne połączenia lotnicze z Paryżem i Brukselą oraz ze stolicami większości krajów zachodniej Afryki. Ponadto nie­wielkie lotniska lokalne funkcjonują w Save i Parakou. Swo­bodne przemieszczanie się po terytorium kraju nie nastręcza problemów. Komunikacja drogowa obsługiwana jest przez auto­busy i mikrobusy. Jakość usług jest niska – nie ma roz­kładów jazdy, pojazdy często ulegają awariom. Główne drogi asfaltowe wiodące z południa kraju ku granicy z Nigrem i Burkina Faso są w dobrym stanie. Istnieje połączenie kolejowe Cotonou–Parakou.

BEZPIECZEŃSTWOBenin w porównaniu z innymi państwami regionu jest krajem stosunkowo bezpiecznym dla turystów. Większe zagrożenie przestępczością pospolitą występuje tylko w Cotonou i w pobliżu przejść granicznych. Odradza się samotne spacery w miastach w nocy.

PRZYDATNE INFORMACJE:

Wymiany obcych walut można dokonywać w oficjalnych biurach wymiany, w bankach i hotelach. Karty kredytowe VISA są honorowane w niektórych bankach oraz w największych hotelach (Marina i Novotel). Karty American Express nie są akceptowane przez banki, natomiast można nimi płacić w wymienionych hotelach. W porównaniu z większością państw afrykańskich baza turystyczna jest w Beninie stosunkowo dobrze rozwinięta. W większych miastach są sklepy z artykułami pierwszej potrzeby, restauracje, hotele. Ceny w sklepach i hotelach są zwykle znacznie wyższe od europejskich. Ceny na bazarach i u ulicznych przekupniów są zazwyczaj niższe, ale asortyment jest dość ubogi, a jakość oferowanych towarów niska. Targowanie się jest niemal obowiązkowe, a pierwsza propozycja ceny oferowana przez sprzedawcę cudzoziemcowi jest wielokrotnością tej, za którą spodziewa się on rzeczywiście sprzedać towar. Wykonywanie zdjęć jest dozwolone wszędzie poza wyraźnie oznaczonymi obszarami zastrzeżonymi. Przez wzgląd na miejscowe zwyczaje, aby nie narazić się na nieprzyjemne reakcje, należy zasięgnąć informacji co do możliwości fotografowania obiektów kultury tradycyjnej, a fotografując ludzi – spytać ich o zgodę.  

Źródło: www.msz.gov.pl