Sudan
Nazwa angielska: SudanNazwa oficjalna: Republika Sudanu
Stolica: angielski, arabski
Kontynent: Afryka
Zobacz więcej: Wikipedia.pl
Flaga:
Republika Sudanu
Stolica: Chartum Waluta: funt sudański (SDG), 1 SDG = 100 piastrów; Języki urzędowe: arabski, angielski
WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE Między Polską a Sudanem obowiązuje ruch wizowy. Paszport powinien mieć okres ważności co najmniej 6-miesięczny. Nie ma możliwości otrzymania wizy na lotniskach ani w portach. Ze względu na brak sudańskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego w Polsce o wizę tranzytową lub pobytową można ubiegać się w Ambasadzie Republiki Sudanu w Berlinie lub w sudańskich urzędach konsularnych w innych krajach. W wyjątkowych przypadkach możliwe jest uzyskanie wizy blankietowej bez osobistego kontaktu z urzędem sudańskim, jednak wówczas formalności wizowe muszą być dopełnione wcześniej w MSW w Chartumie przez konkretną firmę lub obywatela sudańskiego. W tym celu musi zostać przedłożona kopia paszportu cudzoziemca. Wiza udzielana jest na 30 dni. Można uzyskać przedłużenie wizy pobytowej. Posiadanie wizy izraelskiej jest równoznaczne z odmową udzielenia promesy wizy sudańskiej. Aby uzyskać wizę z prawem do pracy lub w celu podjęcia nauki albo stażu, należy do wniosku wizowego dołączyć pismo z instytucji oferującej zatrudnienie lub stosowny dokument z uczelni sudańskiej. Od podróżujących samolotem władze Sudanu pobierają na lotnisku w Chartumie opłatę wyjazdową (departure fee) w wysokości 35 SDG.
PRZEPISY CELNERegulacje celne zawierają wiele rygorystycznych przepisów dotyczących przywożenia lub wywożenia rzeczy do użytku osobistego. Należy pamiętać, aby w deklaracji celnej zgłaszać wwożone przedmioty o znacznej wartości. Zakazane jest posiadanie i wywóz wyrobów z kości słoniowej. Od niedawna obowiązuje podatek VAT, chociaż odzyskanie go przy wyjeździe może być dla cudzoziemca uciążliwe ze względu na opieszałość urzędów.
PRZEPISY PRAWNEObowiązuje całkowity zakaz przywozu i spożywania alkoholu. Naruszenie obowiązującej w Sudanie prohibicji pociąga za sobą karę grzywny i może wywołać negatywne reakcje Sudańczyków. Za próbę przemytu narkotyków grozi kara śmierci. Zniesiono natomiast restrykcyjne przepisy dotyczące wwozu i wywozu dewiz oraz obrotu nimi. Waluty zachodnie można obecnie swobodnie wymieniać w kantorach prywatnych i bankach (nie ma obowiązku okazywania paszportu). Przestał także obowiązywać wymóg uzyskiwania zgody Ministerstwa Informacji na fotografowanie w miejscach publicznych. Należy jednak zachować szczególną ostrożność gdyż nadal obowiązuje zakaz wykonywania zdjęć obiektów mających znaczenie dla obronności kraju (budynki rządowe, obiekty wojskowe, węzły i główne szlaki komunikacyjne oraz mosty).Nie ma możliwości dokonywania transakcji za pomocą karty płatniczej lub czeku podróżnego.
MELDUNEKIstnieje obowiązek meldunkowy (w ciągu 3 dni od przyjazdu). Formalności można dopełnić indywidualnie, przez administrację hotelową lub właściciela kwatery prywatnej.
UBEZPIECZENIEUbezpieczenia nie są obowiązkowe, jednakże odradza się podróż do Sudanu osobom nieubezpieczonym.
SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIANa dużą skalę występują zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne, ale nie ma obowiązku profilaktycznych szczepień. Powszechne są febra i malaria, nasila się zachorowalność na AIDS. Z tego też względu niektóre kraje regionu od osób przyjeżdżających z Sudanu wymagają okazywania książeczki szczepień. Z uwagi na skalę zagrożeń epidemiologicznych i częste w tym kraju zatrucia pokarmowe należy ściśle przestrzegać zasad higieny, spożywać produkty tylko wiadomego pochodzenia oraz pić wodę oryginalnie butelkowaną bądź przegotowaną.Nieubezpieczony turysta może w razie potrzeby skorzystać nieodpłatnie z publicznej służby zdrowia, należy jednak pamiętać, iż standard usług szpitali i przychodni jest bardzo niski. Często brakuje w nich podstawowych leków i fachowej kadry medycznej. Nieliczne w Sudanie szpitale prywatne świadczą usługi na wyższym poziomie, lecz ich ceny są bardzo wysokie.
INFORMACJE DLA KIEROWCÓWHonorowane jest międzynarodowe prawo jazdy.
PODRÓŻOWANIE PO KRAJUW większości wypadków przemieszczanie się po kraju wymaga pozwolenia na podróżowanie, które wydawane jest przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Z uwagi na stopień zagrożenia odradza się podróże poza obręb stolicy kraju. Szczególnie niebezpieczne są tereny Darfuru, który od ośmiu jest sceną walk między arabskimi wojownikami Dżandżawidami, a niearabskimi mieszkańcami tego rejonu, Płd. Kordofanu oraz okolic granicznych z Sudanem Południowym.
W kraju istnieje stosunkowo dobra sieć połączeń autobusowych i lotniczych, zwłaszcza z Chartumu. Należy jednak mieć na uwadze, że od kwietnia 2010 r. wszystkie zarejestrowane w Sudanie linie lotnicze z powodu dużej wypadkowości znalazły się na europejskiej czarnej liście linii lotniczych. Rozwija się baza hotelowa. W stolicy kraju jest wiele hoteli o różnym standardzie i cenie. W wielkim tempie wzrasta także liczba hoteli 5 gwiazdkowych.
BEZPIECZEŃSTWOW większych ośrodkach miejskich kontrolowanych przez władze w Chartumie poziom przestępczości jest niski, głównie z uwagi na wymierzane w trybie natychmiastowym wysokie kary, m.in. za kradzieże i rozboje. Jednak znaczne obszary Sudanu pozostają poza ścisłą kontrolą władz centralnych i często są sceną aktów przemocy. Najbardziej niebezpiecznym regionem jest obecnie prowincja Darfur w północno-zachodniej części kraju oraz Południowy Kordofan.
OBYCZAJEW Sudanie nie należy nosić krótkich spódnic, szortów i strojów plażowych. Niewłaściwe jest również noszenie krótkich spodni przez mężczyzn. Kobiety powinny mieć ubranie zakrywające ramiona i nogi do kolan. Należy też mieć na uwadze, iż kobiety bez towarzystwa mężczyzn narażone mogą być na zaczepki ludności miejscowej. Źle jest postrzegana kobieta paląca papierosy w miejscach publicznych, a zwłaszcza na ulicy.Z uwagi na napiętą sytuację polityczną odradza się podejmowanie wszelkich dyskusji i polemik mogących wywołać emocje.
PRZYDATNE INFORMACJE:
Dużą uciążliwością może być dla turystów klimat. Sudan jest najgorętszym krajem Afryki, nawet zimą temperatura wynosi tam ponad 35 st. C. Piątek jest dniem wolnym od pracy. W dni robocze urzędy czynne są w godzinach 8.00-15.00. Większość sklepów otwarta jest przez 7 dni w tygodniu, a oferowane w nich towary pochodzą głównie z importu i są stosunkowo drogie. Dotyczy to nie tylko towarów luksusowych, lecz również podstawowych produktów spożywczych, które nierzadko kosztują więcej niż w krajach zachodnich.Źródło: www.msz.gov.pl
















